فاصلهٔ گفتار تا نویز زمینه را قبل از جلسه یا مصاحبه با یک ضبط کوتاه بسنجید. ابتدا چند ثانیه بدون صحبت ضبط کنید تا وضعیت محیط معلوم باشد. بعد یک جمله را با سطح معمولی بخوانید. مقایسهٔ زمینه و گفتار در همان فایل به شما کمک می‌کند بفهمید جابه‌جایی میکروفن ارزش دارد یا تنظیم ورودی نیازمند بررسی است.
چه چیزی را ثابت نگه داریم؟
اتاق، گوینده، جمله، تنظیم ورودی و ابزار را ثبت کنید. یک بار فقط فاصله یا جهت میکروفن را عوض کنید و دو نمونه را کنار هم بگذارید. اگر کولر یا فن در یکی از دو نمونه خاموش شده، آن را یک تغییر جداگانه حساب کنید. برای آزمون جایگاه بهتر است شرایط محیط تا جای ممکن یکسان بمانند.
در نشانگر سطح، زمینهٔ بدون گفتار و قلهٔ جمله را جدا بخوانید. این دو عدد را با نوع سنجه ثبت کنید. قلهٔ جمله و یک اندازه‌گیری میانگینِ زمینه همان سنجه نیستند و اختلاف آن‌ها را نباید به‌عنوان نسبت رسمی سیگنال به نویز گزارش کرد. اگر فقط یک نشانگر ساده دارید، مقایسهٔ نسبی همان ابزار را در کنار شنیدن بنویسید.
مثال جابه‌جایی میکروفن
فرض کنید در چیدمان اول، صدای پنکه حین سکوت واضح است و آخر بعضی واژه‌ها در گفتار گم می‌شود. در چیدمان دوم میکروفن به گوینده نزدیک‌تر است و انتهای واژه بهتر شنیده می‌شود، اما قلهٔ جمله نزدیک حد ورودی است. این نتیجه یک تصمیم دوم دارد: همان جایگاه را با ورودی مناسب‌تر دوباره ضبط کنید. اگر هم‌زمان فاصله و بهره عوض شود، علت دقیق تغییر نامعلوم می‌ماند.
صدای زمینه ممکن است در زمان‌های مختلف ثابت نباشد. برای کار مهم، یک آزمون در شرایط معمول جلسه و یک آزمون در بدترین وضعیت محتمل بگیرید. اگر سکوت فقط در ساعت آرام ضبط شده، آن را جایگزین شرایط واقعی نکنید. در صورت وجود فایل ضبط‌شده، به جای اعمال فیلتر روی اصل، نسخهٔ دست‌نخورده را نگه دارید و پردازش را جدا آزمایش کنید.
ثبت انتخاب برای جلسهٔ بعد
در برگه، چیدمان، بازهٔ سکوت، بازهٔ گفتار، خوانایی جمله و وجود اعوجاج را ثبت کنید. انتخاب را با یک جملهٔ دوم کنترل کنید. اگر صدای نزدیک بهتر شده اما بخشی از قله‌ها بریده‌اند، آن را بدون آزمون دوباره قبول نکنید. نتیجهٔ مربوط به همین اتاق و تجهیزات است. با عوض شدن گوینده، میکروفن یا محل ضبط، تست کوتاه را تکرار کنید.
برگهٔ همراه
راهنمای مرتبط اپرا · آشنایی با راهکار مرتبط اپرا